
Kończący się rok liturgiczny prowadzi nas do wyjątkowej uroczystości. Kościół stawia dziś przed naszymi oczami Jezusa jako Króla Wszechświata. Nie jest to jednak król podobny do ziemskich władców. Nie zasiada na tronie otoczony bogactwem i potęgą. Jego królowanie objawiło się najpełniej na krzyżu, gdzie oddał życie za człowieka. Dlatego w dzisiejszej Ewangelii Jezus nie pyta o sukcesy, stanowiska czy osiągnięcia. Pyta o miłość.
„Byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić”. Te słowa są sercem dzisiejszej Ewangelii. Chrystus utożsamia się z każdym człowiekiem potrzebującym. Jest obecny w samotnym seniorze, w chorej osobie czekającej na odwiedziny, w sąsiedzie przeżywającym trudności, w człowieku odrzuconym i zapomnianym. Król Wszechświata przychodzi do nas często nie w chwale, ale w twarzy drugiego człowieka.
Dzisiejsza uroczystość przypomina nam, że chrześcijaństwo nie może ograniczać się do pięknych słów i deklaracji wiary. Prawdziwa wiara zawsze rodzi konkretne czyny miłości. Nie trzeba dokonywać rzeczy wielkich. Czasem wystarczy dobre słowo, telefon do samotnej osoby, pomoc potrzebującemu, przebaczenie komuś, kto nas zranił, czy poświęcenie czasu członkowi rodziny.
Jezus mówi, że kiedyś staniemy przed Nim jako Sędzią. Dla wielu ludzi słowo „sąd” budzi lęk. Tymczasem Ewangelia pokazuje, że będzie to przede wszystkim spotkanie z Tym, który jest Miłością. Kryterium oceny naszego życia będzie miłość okazywana bliźnim. To właśnie ona jest najpewniejszym znakiem, że Chrystus naprawdę króluje w naszym sercu.
Patrząc na Jezusa Króla Wszechświata, warto dziś zadać sobie pytanie: kto naprawdę rządzi moim życiem? Czy jest nim Chrystus, czy może własna wygoda, ambicje i codzienne zabieganie? Czy potrafię dostrzec Jezusa w ludziach, których spotykam każdego dnia?
Prośmy Chrystusa Króla, aby uczył nas służyć tak, jak On służył. Niech otwiera nasze oczy na potrzeby bliźnich i pomaga budować Jego królestwo miłości, pokoju i miłosierdzia już tutaj, na ziemi.
Jezu Chryste, Królu Wszechświata, króluj w moim sercu, w mojej rodzinie i w naszej parafii. Naucz mnie dostrzegać Ciebie w każdym człowieku, zwłaszcza ubogim, chorym i samotnym. Spraw, abym każdego dnia odpowiadał na Twoją miłość czynami dobra. Amen.