„Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!” (J 14, 1)

Jezus doskonale zna ludzką naturę. Wie, że lęk jest naturalną reakcją na nadchodzące zmiany i trudności. Jednak lekarstwem na niepokój nie jest tylko siła woli, ale relacja z Nim. Wiara w Jezusa to kotwica, która pozwala przetrwać burze, nie dlatego, że one znikają, ale dlatego, że On jest w nich obecny.

„W domu Ojca mego jest mieszkań wiele” (J 14, 2)

To obietnica, która nadaje sens naszemu ziemskiemu pielgrzymowaniu. Nie jesteśmy bezdomnymi wędrowcami w kosmosie. Nasze życie ma konkretny cel i kierunek. Każdy z nas ma „zarezerwowane” miejsce u Boga – to daje poczucie bezpieczeństwa i godności, której nikt nie może nam odebrać.

„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.” (J 14, 6)

W świecie pełnym relatywizmu i wielu „prawd”, Jezus stawia sprawę jasno:

• Droga: On nie tylko wskazuje kierunek, On sam idzie z nami.

• Prawda: To nie zbiór definicji, ale Osoba, która uwalnia nas od złudzeń.

• Życie: Pełnia istnienia, która zaczyna się już tutaj, a dopełnia w wieczności.

„Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy.” (J 14, 8)

Prośba Filipa jest prośbą każdego z nas. Chcemy dowodów, chcemy widzieć Boga „twarzą w twarz”. Jezus odpowiada zaskakująco: „Kto Mnie zobaczył, zobaczył i Ojca”. Aby poznać Boga, nie musimy szukać Go w nadzwyczajnych wizjach – wystarczy wpatrywać się w Jezusa: w Jego czyny, Jego miłosierdzie i Jego krzyż.

• Co dziś najbardziej „trwoży” moje serce i czy potrafię oddać to Jezusowi w modlitwie?

• Czy moja wiara to tylko przestrzeganie zasad, czy faktyczne kroczenie za Jezusem jako Drogą?

• W jaki sposób mogę w tym tygodniu „pokazać Ojca” innym ludziom poprzez moje codzienne postawy?